گاستریک بای‌پس (معده نصف می‌شود)

گاستریک بای‌پس (معده نصف می‌شود)

جراحی‌های گاستریک بای پس در اواخر سال‌های ۱۹۹۰ رواج بیشتری پیدا کردند. عمل بای پس در واقع ترکیبی از کاهش حجم معده و اختلال در جذب مواد غذایی می‌باشد. در جراحی‌های بای پس، معده دو قسمت می‌شود و کیسه کوچکی که از معده ساخته می‌شود در فواصل متغیر اما معینی، به روده بیمار متصل می‌گردد.

در جراحی‌های سوء جذبی با کاهش جذب کالری، بیمار لاغر خواهد شد. این اعمال به خصوص در افرادی که مقادیر زیادی شیرینی و کربوهیدرات‌های ساده مصرف نموده و به سایر اعمال جراحی چاقی نظیر اسلیو گاسترکتومی و باندینگ جواب نمی‌دهند، بکار برده می‌شود.

جراحی بای پس نسبت به اسلیو گاسترکتومی و باندینگ مؤثرتر بوده به گونه‌ای که ۶۰ تا ۷۰ درصد بیماران، وزن اضافه خود را در ۹ تا ۱۴ ماه بعد از عمل از دست می‌دهند که در بسیاری از موارد، تا ۱۰ سال ادامه می‌یابد. در این عمل که معمولاً بصورتReux-en Y انجام می شود، معده به دو قسمت کوچک حدود (۵۰-۳۰ سی سی) و قسمت بزرگ)باقیمانده معده) تقسیم می شود و غذا فقط وارد قسمت کوچک می شود.

در این عمل ابتدا معده را با دوختن به دو ناحیه تقسیم کرده و قسمت کوچکتر که معمولا حجمی معادل ۵ تا ۱۰ درصد از کل معده را دارد ، کیسه ای کوچک است که حدخارجی آن، زاویه هیس و محدوده داخلی آن ۳ – ۵ سانتی متر پایین تر از محل اتصال مری به معده(EGJ) است. پس از ساخت معده کوچک، روده باریک در ۴۰-۵۰ سانتی متری از معده قطع می شود و چنانچه در عکس مشاهده می کنید قسمت انتهایی روده را به معده کوچک پیوند زده و غذا از طریق این پیوند وارد روده کوچک می شود و قسمت ابتدایی روده قطع شده نیز به روده ای که غذا در آن جریان دارد وصل نموده تا صفرا و شیره پانکراس وارد روده گردد.

به عبارت بهتر و علمی تر، از فاصله حدود ۴۰ تا ۵۰ سانتی متری لیگمان ترایتز قوسی از ژژونوم جدا و به عنوانReux Limb یاAlimentary Loop به این کیسه آناستوموز (متصل) میشود. آناستوموز می تواند با استاپلر حلقوی یااستاپلر خطی انجام شود. طول بازوی گوارشی (Alimentary loop) از ۱۰۰ تا ۱۵۰ سانتی متر متغیر است، هر چه BMI بالاتر باشد طول بازو نیز میتواند بیشتر گرفته شود.

در افرادی که چاقی سوپر دارند، طول این بازو به ۱۵۰ تا ۲۵۰ سانتی متر(Long Roux Limb) می تواند افزایش یابد آناستوموز روده – روده (ژژونوژژونوستومی) بصورت پهلو به پهلو در همین نقطه انجام میشود. در روش بای پاس معده دو هدف مد نظر است ، هدف اول اینکه فرد غذای کمتری میل کند(کوچک کردن معده) و هدف دوم اینکه مواد غذایی کمتر جذب شود (سوِِۀ جذب مواد غذایی). در این روش هیچ قسمتی از معده جدا نمی شود و قسمت بزرگتر معده کماکان به ترشح آنزیم های معمول گوارشی می پردازد ولی غذا وارد این قسمت نمی شود .

از این نظر این عمل قابل برگشت است، منتهی بسیار مشکل است و میتواند عوارض قابل توجهی داشته باشد. در این عمل قسمتی از روده باریک که در جذب مواد غذایی نقش مهمتری دارد از مسیر جذب مواد غذایی. خارج می شود (سوِِۀ جذب مواد غذایی).

در روش بای پاس معده دو عمل جراحی ، یک جا روی بیمار انجام می شود (کوچک کردن معده + سوِِۀ جذب). این عمل از اعمال جراحی بسیار موثر در کاهش وزن می باشد و عوارض چاقی را تا حدود زیادی بر طرف می کند. بای پس معده در سنین بین ۱۸ تا ۶۵ قابل انجام است اگر چه پس از ۶۵ سالگی این عمل با ریسک بالاتری همراه است.

در این روش ، بیماران ، ۸۰ تا ۱۰۰ درصد اضافه وزن خود را از دست داده و پس از آن تا آخر عمر در وزن ایده آل خود باقی خواهند ماند . این روش نیز مانند عمل های دیگر چاقی ازطریق لاپاراسکوپی و بدون برش لاپاراتومی قابل انجام است. در روش لاپاراسکوپی ۶-۵ عدد تروکار ( وسایلی که از داخل آن وسایل عمل و دوربین وارد و خارج می شوند) در سطح شکم گذاشته می شود.

چه کسانی کاندید گاستریک بای‌ پس هستند ؟

  • این روش در بیماران با BMI بالای ۴۰ که رده چاقی درجه ۳ یا مفرط هستند ، آخرین و قطعی ترین روش درمانی محسوب می شود .این دسته از بیماران بارها رژیم های غذایی مختلف را تجربه کرده ولی متاسفانه قادر به کاهش وزن در حد وزن ایده آل خود نشده و پس از پایان دوره ی رژیم درمانی به وزنی به مراتب بیشتر از وزن اولیه ی خود بازگشته اند (اثر یو یو)
  • در افرادی که sweet lover(شیرینی خور مفرط) هستند {که استفاده از روش های محدود کننده معده کاربردی ندارد} و یا درافرادیکه بندینگ شده اند ولی کاهش وزن بدلیل شیرینی خوردن بیمار با شکست یا توقف مواجه گردیده است، این عمل بهترین روش درمانی جایگزین میباشد.
  • وجود ریفلاکس معده به مری در بیماران چاق مفرط و یا افرادیکه قبلاً بندینگ شده اند و اینک دچار عوارض دیلاتاسیون مری و ریفلاکس گردیده اند، ایجاب می کند که تکنیک بای پس معده برای بیمار انتخاب شود .
  • بیمارانی که در خارج از کشور زندگی می کنند و یا در مدتی طولانی از وطنشان دور هستند و امکان تنظیم حلقه یا مراجعات مکرر به جراح را ندارند، کاندید خوبی برای این عمل هستند .
  • در بیماران دیابتی عمل بای پس معده بمیزان ۸۰ تا ۹۰% بهبودی ایجاد نموده و مرگ ومیر ناشی از این بیماری را کاهش داده است.

در عمل بای پس معده کاهش وزن از سایر موارد سریعتر ایجاد می شود. عوارض مهمی چون ریفلاکس معده به مری زخمهای استازوریدی دیابت نوع دوم هایپرلیبیدمی و پرفشاری خون به میزان ۶۵ تا۹۰ درصد بهبودی می یابد. در طی مدت ۱۲ تا ۱۸ ماه پیگیری، متوسط کاهش وزن بیماران شامل ۶۵ تا ۸۰% از اضافه وزن آنها است.

۱۰ تا ۱۵ % بیماران بمرور زمان دچار شکست در کاهش وزن می شوند که بدلیل مصرف زیاد چربی و تنقلات است. این دسته از بیماران را باید به روش BPD و یا بای پس با بازوی گوارشی بلندتر درمان نمود. در عمل بای پس معده مراجعات مکرر لازم نیست و تنها بیماران هر ۶ ماه برای چکاپ مراجعه می نمایند.

آیا مراقبت هایی پس از عمل بای پس معده لازم است؟

بله ، بیماران پس از عمل بای پس معده باید قبل از سیر شدن دست از خوردن غذا بکشند تا دچار درد و ریگورژیتاسیون غذا نشوند. از مصرف گوشتهای ریش ریش و سفت خودداری کنند تا مشکلی در عبور غذا از دهانه و استومای آناستوموز پیدا نکنند . همراه با غذا هرگز مایعات ننوشند تا از گشادی پاوچ جلوگیری گردد. مصرف غذا با حجم کم ترجیحا با قاشق کوچک و به آرامی انجام گیرد و غذا در دهان بخوبی جویده شود.

از مصرف غذاهای پر چرب بدلیل افزایش وزن و نیز مواد پر شیرینی به لحاظ ایجاد سندرم دامپینگ پرهیز کنند. در روز اول پس از عمل ، مسیر جدید گوارشی و آناستوموزها با عکس رادیوگرافی بلع گاستروگرافین بررسی میشود. پس از آن ، در روز های اول پس از عمل ، رژیم غذایی بیماران شامل مایعات صاف شده، آبمیوه رقیق و بدون قند، و در هفته دوم نوشیدنی های پروتئینی، شیر بدون چربی و سوپ میکس شده، میوه های نرم و چرخ کرده می باشد.

بیماران بایستی حداقل تا دو ماه پس از عمل از مصرف بی رویه هر نوع غذایی پرهیز جدی نمایند تاعمل تطابق گوارشی انجام شود. مصرف روزانه ویتامین، اسید فولیک، آهن و کلسیم و ویتامین B12 از بروز برخی عوارض دیررس جلوگیری می کند.

عوارض بای پس معده چیست؟

بیمارانی که این روش درمانی مناسب برای آنها می باشد ، همواره از عواقب و عوارض این عمل هراس دارند . خطرات و عوارض این عمل جراحی بیشتر ازدیگر عمل ها نیست . عمل بای پس معده بطور مستقیم با تجربه جراح لاپاراسکوپیست بستگی دارد. شیوع لیک اناستوموز و هرنی داخلی در دست جراحانی که کمتراز ۷۵ عمل جراحی انجام داده باشند بیشتراست. بطور کلی عوارض عمل بای پس بدو دسته تقسیم میشود

عوارض حین عمل 

این عوارض شامل موارد زیر است

  • ۱- صدمات طحال در حین دیسکسیون زاویه هیس
  • ۲- صدمه به مری در حین استاپلینگ پاوچ
  • ۳- قطع سند معده و باقیماندن آن در معده دیستال در زمان استاپلینگ
  • ۴- خونریزی از عروق انحنای کوچک معده در حین دیسکسیون این ناحیه
  • ۵- سوراخ شدن روده باریک درحین انجام آناستوموز
  • ۶- تبدیل به عمل باز ،که میزان تبدیل به عمل باز در این روش ۳ تا ۹% است .

عوارض پس از عمل 

عوارض پس از عمل شامل این موارد است :

۱- کم خونی و استئوپروز که بدلیل کاهش جذب فولیک اسید، آهن، ویتامین B12 و کلسیم در جریان بای پس معده و اثنی عشر و عدم عبور این مواد از مسیر طبیعی جذب است.

۲- سوء جذب برخی پروتئین ها، مواد معدنی و ویتامینها بدلیل محدودیت مصرف یا عدم جذب کافی آنها

۳- انسداد روده که عمدتاً بدلیل ندوختن فضای پیترسون و ورود قوسهای روده باریک بداخل این فضاوایجاد فتق داخلی است. شیوع انسداد روده در مواقعی که بازوی گوارشی (alimentary limb) بصورت رتروکولیک بالا برده میشود بیشتراست.

۴- آمبولی ریویتامیزان ۱% از عوارض نادر این عمل میباشد.

۵- تنگی محل استوما هم درآناستوموز گاستروژژونوستومی و هم در ژژنوژژونوستومی دیده میشود. بطورشایعتر تنگی گاستروژژونوستومی در فاصله بین ۶ تا ۱۲ هفته بعد از عمل ایجاد میشود اما گاهی دیرترهم اتفاق می افتد. علت تنگی های دیررس که درمحل اناستوموز گاستروژژونوستومی و بمیزان ۸/۶% ایجاد میگردد معمولا ایسکمی بافتی درحین عمل و نیز مصرف طولانی مدت داروهای ضد التهابی NSAID میباشد. درمان این عارضه انجام اندوسکوبی ودیلاتاسیون تنگی با بالون میباشد.

۶- نشت از آناستوموز که بطور شایعتر در محل گاستروژژونوستومی رخ میدهد. نشت اناستوموز ژژونوژژونوستومی باتابلوی بریتونیت منتشر خودرامینمایاند. نشت از محل استاپلینگ معده ی باقیمانده (فوندوس) بعلت تنگی اناستوموز ژژونوژژونوستومی وپس زدن محتویات معده و پروگزیمال روده بسمت معده باقیمانده و همچنین در اثر خونریزی داخل معدی میتواند ایجاد شود. اولین وگاهی تنها علامت هشداردهنده نشت اناستوموز تاکیکاردی است. هرگونه تاکیکاردی بالای ۱۲۰ دردقیقه حتی در شرایط حال عمومی خوب در بیمار میبایست مورد توجه و بررسی قرارگیرد. انسیدانس لیک اناستوموزدربرخی مطالعات از ۱ تا ۵% میرسد.

۷- خونریزی تاخیری از محل استاپلینگ معده خصوصا در معده باقیمانده، درصورت شک به این عارضه باید سریعا اقدام به لاپاراسکوپی تشخیصی نمود ودرصورت تایید، گاستروتومی طولی و کنترل خونریزی قبل از بالا رفتن فشار داخل معده ولیکیج ازخط استاپلینگ، اقدامی عاجل و ضروری است.

۸- عفونت پورت ورودی استاپلر حلقوی بدلیل تماس مخاط رزکت شده با جدار درحین خروج استاپلر

۹- استفراغ مکرر که بدلیل خوب نجویدن غذا و حجم کم کیسه معده ای کوچک و گاهی انسداد در اثر چسبندگی ها و یا عدم تحمل برخی غذاها مثل گوشت سفت وریش ریش می باشد

۱۰-اولسر مارژینال که عمدتاً بدلیل اثر اسید معده وکولونیزاسیون میکروب هلیکوباکتر پیلوری است که اغلب قبل از عمل وجود داشته ودرمان مناسب نشده است. تجویز روتین ماننداومپرازول برای مدت طولانی در دوره پس ازعمل میتواند بسیار مفیدودرمان کننده باشد.

۱۱- دامپینگ که بدلیل خوردن غذا های هایپر اسمولار و بسیار شیرین ( نظیر بستنی و شیرینی ) ایجاد می شود .

۱۲- سنگ صفراوی که در ۳۶% موارد در همان ۶ ماه اول پس از عمل ایجاد گردیده و در نیمی از موارد سمپتوماتیک می شود، لذا برخی از جراحان درهمان زمان عمل، کله سیستکتومی پروفیلاکتیک را قبل از شروع بای پس انجام می دهند.

۱۳- عارضه سرطان را در قسمت معده باقی مانده و بای پس شده بسیار نادر گزارش کرده اند، بطوریکه این موضوع عامل باز دارنده ای درانجام عمل جراحی و یا منعی در اتخاذ تصمیم به انجام این نوع عمل برای بیماران چاق مفرط نیست. این نکته را باید یادآوری کرد که عدم دسترسی به باقیمانده معده برای بررسی مخاط معده و اثنی عشر با آندوسکوپ معمولی ونیز عدم امکان انجام اقدامات آندوسکوپیک تشخیصی و درمانی در ناحیه اسفنکتراودی ومجاری صفراوی، از نقاط ضعف و معایب عمل بای پس معده است. اگرچه اخیرا باروشهای مدرن نظیر اندوسکوپی دبل بالون میتوان بطور رتروگرید از مسیر ژژونوژژونوستومی بسمت معده باقیمانده پیشروی کرد وحتی مخاط داخلی انرا بررسی نمود.

۱۴- میزان مرگ ومیر ناشی از این عمل بسته به جنس، سن و BMI بیماران، کمتر از ۱% و در برخی گزارشات ۰٫۵% گزارش شده است وشایعترین علت ان لیک اناستوموز و عفونتهای ریوی است. عمل بای بس معده عملی دشوار ونیازمند تجربه زیاد جراح است.بالطبع مورتالیتی وموربیدیتی این عمل در دست جراحان باتجربه ای که حداقل به تعداد ۷۵-۱۰۰ بیمار عمل کرده باشند و منحنی یادگیری انها کامل شده باشد، باکاهش چشمگیری همراه است.

مینی گاستریک بای پس معده چیست؟

گاستریک مینی بای پاس در واقع اسلیو لوپ بای پاس است که عده ای آنرا گاستریک مینی بای پاس نامیده اند و اصلا به معنی بای پاس کوچولو نیست. جراحی مینی گاستریک بای پس روشی نویین از جراحی بای پس کلاسیک می باشد که طبق آمار انجام شده روی گروه های مطالعاتی با حجم آماری بالا مشخص شده است که تداوم کاهش وزن در دراز مدت و همچنین میزان درمان بیماری های همراه چاثی نظیر دیابت در جراحی مینی بای پس بیشتر می باشد.

همچنین کیفیت زندگی پس از جراحی با توجه به تحمل غذایی بهتر بیماران در بیماران پس از عمل جراحی مینی بای پس بهتر از بای پس کلاسیک می باشد. در جراحی مینی گاستریک بای پس ترکیبی از دو اثر کاهش وزن اصلی یعنی ایجاد سوء جذب و کاهش ظرفیت ذخیره غذا برای بیمار ایجاد می گردد.

بنابر این برای افرادی که ریزه خوار و یا کم تحرک هستند روش مطمئن تری نسبت به جراحی اسلیو معده که صرفا روش کاهش دهنده ظرفیت ذخیره غذا می باشد و به نسبت کم تر جراحی بای پس کلاسیک معده که اثر سوء جذب کم تری نسبت به مینی بای پس دارد می باشد.

با توجه به این که تنها آناستوموز معده به روده در جراحی مینی بای پس با طول بیشتر از ۳/۵ سانتی متر زده می شود، بنابر این امکان گشاد شدن معده در دراز مدت نسبت به اسلیو معده کم تر می باشد.

در روش بای پاس کوچولو(Mini Gastric Bypass) روده باریک قطع نمیشود. در این روش معده کوچک شده به ۱۵۰ تا ۲۰۰ سانتی متری روده باریک متصل میشود.این روش جدید بای پاس عوارض کمتری نسبت به روش قدیمی دارد ولی احتمال ریفلاکس صفرا در این روش بیشتر است که در صورت آزاردهنده بودن، بایستی به روش مرسوم بای پاس تبدیل بشود.

مینی بای پس معده برای چه افرادی توصیه می‌شود؟

– بیماران چاق با ضریب چربی (بی ام آی) بالاتر از ۴۵
– بیماران دیابتی نوع ۲

محاسن مینی بای پس چیست؟

  •  از طریق لاپاروسکوپی قابل انجام است.
  •  طول عمل کوتاه است و در بیماران خیلی چاق که تحمل بیهوشی طولانی را ندارند مناسب می‌باشد.
  •  درصد لاغری و ماندگاری لاغری آن درحد عمل بای پس کلاسیک وگاهی بیشتر است.
  •  عوارض حین عمل نسبت به بای پس کلاسیک کمتر است.
  •  دیابت نوع ۲ را بهتر درمان می‌کند
  •  به سادگی قابل تبدیل به عمل بای پس کلاسیک یا به حالت اولیه می‌باشد.

معایب مینی بای پس چیست؟

  •  امکان فتق داخل شکمی
  •  ازوفاژیت یا التهاب مری که به دنبال ریفلاکس صفرا ایجاد می‌شود.
  •  کم خونی که مشابه بای پس معده است.
  •  کمبود ویتامین و آهن که از بای پس کلاسیک بیشتر است.
  •  زخم دهانه اتصال معده به روده یا همان مارژینال اولسر .

روش جراحی به چه شکل است؟

عمل مشابه بقیه اعمال جراحی چاقی و از طریق لاپاروسکوپی انجام می‌شود. معده به شکل لوله ای موزی شکل در مسیر انحنای کوچک درست می‌شود، ولی معده بریده شده در محل خود باقی می‌ماند و بعد یک قوسی از روده باریک که فاصله آن از معده شش فوت می‌باشد به معده آماده شده بخیه می‌شود. به اینطریق غذای کمی وارد معده شده و سریعا وارد روده باریک می‌شود و چون طول روده باریک کوتاه شده است ،مواد کمتر جذب می‌کند و بیمار چاق، لاغر خواهد شد.

گاستریک بای‌پس
  • بررسی انواع عمل های زیبایی تناسب اندام
  • بررسی انواع عوارض عمل های زیبایی تناسب اندام
  • بررسی انواع قیمت عمل های زیبایی تناسب اندام
  • بررسی روشهای مراقبتی بعد از عمل تناسب اندام
  • بررسی بهترین پزشکان و کلینیک های زیبایی تناسب اندام
5

مشاوره رایگان

چنانچه به دنبال مشاوره رايگان جهت یافتن بهترين و ارزان ترين پزشکان جراح زيبايی در اطراف خود هستید با شماره همراه  ۰۹۹۰۱۴۰۰۰۴۸ تماس حاصل فرمایید و یا از طريق چت آنلاين با ما ارتباط برقرار کنيد، همچنين می توان کلمه مشاوره را به سامانه ۵۰۰۰۲۳۶۱۶ پيامک نماييد و يا به Info@dr-beauty.ir ايمل بزنيد و منتظر جواب ما باشيد، ما در ارائه رايگان خدمات مشاوره ای به ياری شما خواهيم آمد و شما را در انجام بهترين انتخاب کمک خواهیم کرد. تمام کلينيک های طرف قرار داد با دکتر زيبايی ملزم به در نظر گرفتن تخفيف های قابل ملاحضه برای شما کاربران عزيز ميباشند.

منبع
دکتر زیبایی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن